sobota, 13 lutego 2016

Kot, Makrela, Charakter, Pet

Zgubiłam Cię pośród
Ryku samolotów

Wyciem śmigłowców
Zagłuszono Twoje słowa

I jak  niewierny Tomasz

Nie wierzę już
Że odnajdę Cię

Zagubiłam nadziei  promyki
 I coś co
 Miało być
 Wielkim trwaniem

Wszystko umiera
Jak zieleń liści

Odchodzi i mija
 Złotym blaskiem

Żegnając
Cudownych chwil magię

Jesień

Otulona w nią
Ronię smutku łzę

Może kiedyś
W innym życiu
Odnajdę Cię

 

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz